КАФЕ ПАУЗА

Tag: богаташи

Книга: „Елеганцијата на ежот“ – Мириел Барбери

Роман за извештаченоста на интелектуалните клишеа кој ги возвишува тивките победи на ненаметливите…rnrnВо светот на богаташките снобови, едно девојче не може да го најде своето место, а жена во години одбира да не се истакнува повеќе од својата улога како домарка. Мириел Барбери е новелист и професор по филозофија, па сосем очекувано станува збор за филозофско дело кое на ненаметлив начин ќе ви пренесе многу теории и размислувања за животот. rnrnРоманот примарно се концентрира на животот и однесувањето на богатите семејства од елитните квартови на Париз. Со иронија и критицизам, авторката ќе ги одгатне своите видувања кон овој сталеж и извештаченоста на нивната интелигенција како и глупавите клишеа за нивната култура.rnrn

rn

Доделуваме 2 книги во соработка со Издавачкиот центар ТРИ

rnrnrn

rnrnМеѓу другите жители во луксузните апартмани на една париска улица, живеат двата главни протагонисти во овој роман, навидум толку различни но со по некои заеднички особини. Рене е 54-годишна домарка на зградата која веќе 27 години се грижи за беспрекорниот ред во живеалиштето на семејствата од високата класа на француското општество.rnrnПалома е 12-годишшно девојче кое не може да го најде своето место во зграда полна снобови кои не си гледаат подалеку од носот. Зборувајќи искрено, на Палома буквално ѝ се гади од нејзиниот татко-парламентарец и мајка ѝ која мисли дека ја открива својата интелигенција постојано цитирајќи паметни мисли и која ги смирува своите нерви полнејќи се со апчиња за мирен сон. Секако, тука е и постарата сестра на Палома, која нема ни култура ни почитување, располага со сосем погрешни и плитки сфаќања за животот а иронијата е во тоа што се спрема да студира на угледен колеџ за каде ѝ е врачена стипендија.rnrnРене, опишувајќи се себеси како сиромашна и грда жена со прекумерна тежина, е многу повеќе од обична домарка, само што не им дозволува на плитките незаинтересирани умови да ја дознаат вистината за неа. Рене всушност е самоук експерт, го чита Толстој, разни дела на познати филозофи, има истанчен вкус за уметноста од XVII век како и за јапонската култура. Рене ја маскира својата интелигенција прикажувајќи се како неука домарка. Таа е осамена вдовица со само една вистинска пријателка, Португалката Мануела за која вели дека располага со вроден осет за буржоаско однесување и дека и покрај тоа што е слугинка, таа прилега на дама и поседува беспрекорни манири.rnrnРене се води според теоријата дека за сиромашна и непривлечна домарка, високиот интелект е проклетство и нема воопшто значење. Поучена од несреќен случај во нејзиното семејство знае да си стои на место и да не се вплеткува во свет каде не припаѓа.rnrnСè се менува кога јапонскиот бизнисмен Озу ќе се всели на 4-тиот кат во зградата. Тој и Палома се единствените кои вистински умеат да погледнат под маската на Рене и да ја насетат скриената префинетост на жена која навидум е само куќна помошничка. Според Палома, Рене поседува елеганција на еж однадвор накострешена со боцки, а однатре крие вистинска префинетост.rnrnРене и Палома со сигурност имаат една заедничка особина, и двете го прикриваат својот интелект. Палома како 12-годишно девојче поседува вистинска можност за длабоко размислување и толкување на нештата, но не сака да се експонира. Неа ѝ пречат извештаченоста и амбициозноста на богатите кругови, па често знае да побегне од сè криејќи се на безбедно. Палома, која ги презира богаташките кругови е презаситена од животот и иако е на многу рана возраст не може да му најде смисла на своето постоење. Тоа ја втурнува во меланхолично и безволно расположение што ја тера да донесе одлука – да се убие на денот на својот 13-ти роденден.rnrnКорицата дава впечаток на роман кој нема цел ни идеја и кој е ужасно здодевен, но напротив. Романот ќе ве внесе во главите на две навидум спротивни личности и ќе ви помогне да го разберете нивното размислување, воедно збогатувајќи ве со по некоја мудрост.Како и двете протагонисти ќе си помогнат една на друга? Дали Рене конечно ќе се ослободи од стегите на буржоаскиот живот и надмените погледи на извештачените припадници на високата класа? Ќе пронајде ли некој кој умее вистински да погледне во нејзината душа? Дали Палома конечно ќе ја разбере убавината на животот кој вреди да се живее во непрестајна потрага на тоа секогаш во никогаш?rnrn
Книжарница ТРИ, ГТЦ, I кат
тел: 02/3238-722
knizarnica@kniga.com.mk
rnrnЗа да учествувате во наградната игра треба да оставите коментар, да го твитнете постот или да го пинувате на Пинтерест, користејќи го хаштагот #СакамКнигаОдТРИ и вашето име и презиме (ако не може да се прочита точно од вашиот профил). Имате време до вторник, 22 октомври 2013. rnrnДобитниците ќе бидат објавени на профилите на Кафе пауза на Фејсбук, на Твитер и на Пинтерест, а наградите ќе можете да си ги подигнете со документ за лична идентификација во книжарницата ТРИ.rnrn

October 16, 2013
Истанбул како Париз

Автор: Димитар ГошевскиrnrnСѐ повеќе богаташи од целиот свет го вртат погледот кон Истанбул. Наместо во Париз, тие одбираат да купат луксузен имот во метрополата над Босфор. А таму цените веќе ги достигнуваат оние во најскапите региони во француската престолнина.rnrn
rn

„Истанбул веќе игра во истата лига со Париз и со Лондон“ – беа зборовите на Арман Јозвер, претставникот на Турција на „Сотбис Интернешнл Риjалти“.

rnrnИ тој не зборува за фудбал, туку за пазарот на недвижности, односно за сегментот на луксузни живеалишта. А никој во турската метропола не го познава тој дел од пазарот подобро од него.rn
rn

„Пред неколку години не би можеле ниту да претпоставиме дека цените ќе се кренат толку високо за да можат да се мерат со оние во Париз и Лондон“ – вели Јозвер.

rn

„Еве ви и еден пример: Претставништвото на „Сотбис“ се наоѓа во една градба што датира од крајот на 19-ти век, во престижниот дел од Истанбул – Нишантаси. Сопственикот на соседниот имот, за него платил 2,5 милиони долари, но тоа било уште пред 7 години. Денес, истата куќа ја достигнува вредноста од 15 милиони долари“ – додава тој.

rnrn

Што ги привлекува богаташите?

rnВжештените цени на имотите се резултат на економскиот подем на Турција. Во последните 10 години, турската економија е во огромен пораст и сѐ повеќе ги збогатува турските милионери. На сметка на кризата што ја има зафатено целата ЕУ, Турција доживува неверојатен бум. Облакодерите во финансискиот кварт на турската метропола изгледаат како стаклени џинови, накитени со огромни плакати кои, поставени пред зградите во изградба, ги прикажуваат како идни канцеларии и банки.rnrnВо 2010 година турската економија забележува пораст од 8,9%, според податоците на локалните статистички институти. Со ова Турција го зазеде првото место во Европа, а од земјите во развој, Кина е единствената земја пред Турците.rnrnПостојано расте и побарувачката на имоти од богати странци. Според Јозвер, 90% од клиентите на „Сотбис“ денес се богаташи од регионот на Персискиот Залив. Другите се најчесто Руси.rnrnПричините за овој подем лежат во промената на имиџот на градот. Во последните неколку години, Истанбул прерасна во голем економски, финансиски и културен центар. Со помош на активната надворешна политика, владата на Ердоган успеа да ги отвори портите на Турција кон светот, а Истанбул со својата локација, како и со својот економски и културен потенцијал, ја доби главната улога во целиот процес.rnrnОколу Босфор, во последно време, никнуваат нови модерни конгресни центри и актрактивни хотели со пет ѕвезди, а градот се подготвува за новата улога како финансиски центар на Турција. Дел од причините за развојот на градот се и меѓународните здруженија, кои сакаат свои претставништва во Истанбул. Токму тие ја зголемуваат побарувачката на луксузни имоти. Најдоброто што градот може да им го предложи се големите летни резиденции веднаш до Босфор – таканаречените „Yali“. Сопствениците на овие резиденции се наследници на некогашната аристократија од времето на Отоманската Империја.rnrnОвие имоти не се појавуваат по сајтовите на агенциите за недвижности, туку сопственикот и клиентот се договараат лично, со посредство на агенцијата. Многу од клиентите се претенциозни: Јозвер како пример ја посочува последната зделка од 115 милиони долари за луксузна вила, која пропаднала само поради тоа што на купувачот (син на емир од држава во Персискиот Залив), дворот од 4 илјади квадратни метри му бил премногу мал!rnrnrn

Истанбул ќе го надмине и Париз?

rnЕкспертите очекуваат цените на имотите во Истанбул да продолжат да растат. Во случај на криза во Европа и во САД, Истанбул изгледа како сигурно пристаниште за странските инвестиции. Покрај тоа, турската влада подготвува нов закон со кој ќе отпадне едно од основните ограничувања за купување имоти од странски државјани.rnrnСега во Турција имоти можат да купат само граѓаните на оние држави во кои е дозволено Турците да купуваат недвижности. Оваа исправка на законот ќе им ги одврзе рацете на богатите клиенти од арапскиот свет и од Русија.rn
rn

„А кога ќе дојдат клиентите, цените дури тогаш ќе експлодираат со што би ги надминале и оние во Париз“ – вели Арман Јозвер.

rnrnrn

Градот околу Босфор расте и се збогатува

rnИстанбул расте и се збогатува. Покрај овој факт премиерот Ердоган умешно се обидува да ги протне своите мегаломански проекти. Еден од нив предвидува изградба на нов проток, кој ќе го сврзе Црното со Мраморното Море.rnrnДури и самиот Ердоган овој проект го смета за „малку налудничава идеја“. Масовниот канал треба да биде изграден на стотина километри западно од Босфор, т.е. од другата страна на Истанбул. Со ова европскиот дел на најголемиот турски град ќе биде затворен помеѓу два канала или со други зборови – ќе стане остров.rnrnИстовремено, со овој проект се предвидени и изградба на два нови сателитни кварта во Истанбул, со кои ќе се овозможи место за уште 2 милиони жители. До едниот од овие квартови ќе се доаѓа преку мост – третиот мост над Босфор. Денес основниот сообраќај меѓу европскиот и азискиот дел на Истанбул се одвива на двата моста на Босфор, кои многу тешко се снаоѓаат со огромниот сообраќај во градот со петнаесет милиони жители.rnrn
rnrn

Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

January 24, 2012
Шишање (Skinning)

Филм за загубената генерација на деца преполна со гнев кон другите и кон животот, за оние со кои лесно се манипулира, за… скинеритеrnrnРежија: Стеван ФилиповиќrnrnИграат: Никола Ракочевиќ, Виктор Савиќ, Никола Којо, Наташа ТапусковиќrnrnВреметраење: 98 минутиrnrnЈазик: српскиrnrnПремиера: 6 октомври 2010rnrnЖанр: акција, драмаrnrnОфицијален веб-сајтrnrnНаша оценка: 7/10rnrn____________________________________________________________________________________________rnСрпската кинематографија како најмногу да е заинтересирана за животот на малите луѓе фрлени во вртлогот на високата политика. Прво беа филмовите за физичките и емотивните жртви по или за време на војната во 90-тите, а сега се приказните за онаа изгубена младина директен производ на режимот на Слободан Милошевиќ. Растурени семејства, деца што не можат да се пронајдат себе си во времето и просторот и имаат чувство дека нема напред, нема иднина. Пинки и Шваба во „Рани” станаа дел од српското подземје, сурови убијци кои ниту за момент не размислуваат за последиците од тоа што го прават. Додека Новица во „Шишање” влегува во скинерска банда каде болните идеи за чиста Србија го менуваат – од математичка надеж во уште еден пион на политичките моќници.rn—————————————————————————————————————————————————rn

rn

Приказна: Новица (Никола Ракочевиќ) е српски средношколец – примерен ученик и миленик на професорот по математика. Но, Новица е и дете чиј единствен пријател му е неговиот братучед и живее само со татко му кој буквално е како „домашно растение”. По ненамерно пријателство со еден скинер, Реља (Виктор Савиќ) пополека навлегува во мала скинерска банда и од повлечено момче станува малиот Хитлер во групата. Неговите пријатели-скинери со години зборуваат за она што би требало да го направат, отвораат веб-сајтови, повремено се тепаат на фудбалски натпревари, но Новица е единствениот доволно гневен за да тргне и кон вистинско „чистење” на Србија од сето она што го сметаат за валкано, а тоа најверојатно е сè околу. Сепак, Новица како и секој пред него и секој под него е марионета во рацете на политичките фотелјаши, оние кои всушност и ги вбризгуваат идеите во младите мозоци и од сенка ги влечат сите конци.Можеби кој било фанатизам во животот – дали е тој математичкиот или пак оној на скинерите, не е добар. Сепак, понекогаш мора да одбираш помало зло од двете – што се чини дека во земјите од Балканот е повеќе практика отколку случајност. Режисерот Стевановиќ прикажува една страна на Белград која и не сме имале можност да ја гледаме на филмското платно. Сепак за да биде „must see“ филм и во светските киносали, на „Шишање” му се потребни и неколку силни состојки – прво масовност на сцените кои вака на моменти изгледаат малку смешно; второ група на скинери која е поголема од 10 души, па да поверуваме дека се и навистина важен фактор во општеството (како што се третираат во филмот) и може да направат некои промени; и на крај малку повеќе навлегување во приказната и психологијата на Новица и тоа што го довело таму каде што е. Кинематографија: „Шишање” снобовски кажано, е еден од поурбаните филмови од српската „кујна”. Нема турбо-фолк и шмркање кокаин, цицлести пејачки во евтини кафеани, печено прасе и златни ланци. Тука повеќе гледаме бетонски градби, скривници и високи облакодери, еден вид бетонски стерилен предел на кој црниот „док мартинс“ одлично легнува. На моменти влегуваме и во животот на онаа српска интелектуална елита која пие виски, пуши пури и нормално смета дека е над џганот на улиците. Гледаме и кинески ресторани, и елитни собири, и огромни библиотеки, и српски валкани или добри полициски детективи прикажани во малку американски стил. Но, и тоа е можно гледање на работите затоа што хулиганите не се секогаш тие со палката в раце туку се и во убавите костуми, на телевизиските екрани, на некое кожно столче… Кога и како да го гледате: Овој филм поубаво е да го погледнете во домашна атмосфера и тоа ноќно време. Не дека не можете да уживате и во други услови, туку за филмчиња за скинери секогаш поубаво е да е темница. Предупредуваме дека во филмот има и крв и неколку (не многу) непријатни сцени, а и доколку имате деца, нормално не е пожелно да бидат со вас. И за крај – интересна е балканската филмска солидарност – кога доаѓа филм од Србија или некоја друга блиска земја, најчесто едноставно гледаме со повеќе симпатија, па никако нема да заспиете и ќе го истерате до крај. Не дека филмот е лош туку едноставно ако беше американски филм можеби и ќе затворевте очи. Вака важат поинакви правила.

February 11, 2011