Војните и природните катастрофи во последните дваесеттина години за жал уништиле места со големо историско значење. Денес можеме само да читаме за нив и да се служиме со фотографии и пишани извори за да видиме како изгледале.rn
Алепо, Сирија
rnВо граѓанската војна во Сирија животот го загубиле повеќе од половина милион луѓе. Иако војната денес е завршена, сепак еден од најстарите градови во светот, Алепо, е уништен засекогаш. УНЕСКО проценил дека дури 60% од оставнината на градот Алепо кој се наоѓа на листата на светско наследство е оштетена, а 30% се уништени засекогаш. Тука спаѓа и големата џамија изградена во периодот меѓу 8 и 13 век.rnrn
rnrn rn
Палмира, Сирија
rnДруг град кој е дел од листата на светското наследство на УНЕСКО, Палмира, кој потекнува од 1 и 2 век, била уништена од страна на милитантите на ИСИС. Тие го уништиле храмот во Палмира стар околу 2000 години и триумфалната капија стара 1800 години.rnrn
rn
Долина Катманду, Непал
rnПовеќе од 9000 луѓе ги загубиле своите животи за време на разорниот земјотрес што го погодил Непал во 2015 година. Земјотресот уништил и многубројни средновековни градби во долината која се протега меѓу градовите Катманду, Бактапур и Патан. Според УНЕСКО, во оваа природна катастрофа биле оштетени околу 690 историски објекти, од кои 130 целосно се урнале.rnrn
rn
Будистички статуи во Бамијан, Авганистан
rnВо 2001 година Талибанците уништиле две будистички статуи во долината Бамијан во Авганистан. Станува збор за скулптури кои потекнуваат од 5-ти век, високи 55 и 38 метри. Преку нивното уништување, Талибанците сакале да избришат сите траги на авганистанската „предисламска историја“. Долината Бамијан во минатото била важен културен, верски и трговски центар на патот на свилата, а овие скулптури се сметале за дел од највисоките скулптури на Буда во светот.rnrn
rn
Национален музеј на Бразил
rnВо 2018 година огромен пожар го зафатил бразилскиот национален музеј во Рио кој поседувал околу 20 милиони артефакти при што биле уништени дури 93% од нив. Денес сè уште трае неговата реставрација, но очигледно е дека најголем дел од предметите се изгубени засекогаш.rnrn
rnrnОткако прочитавте за овие 5 историски места кои се уништени засекогаш, можеби ќе сакате да прочитате и за 11-те туристички атракции кои повеќе не постојат бидејќи се уништени од луѓето.rnrnИзвор: punkufer.dnevnik.hr
Насловот на првиот роман на Андреевски е симбол за неуништливоста на македонскиот народ кој постоел и ќе постои и покрај сите обиди за негово истребување. Дејството на романот започнува на денот на погребувањето на Велика, мајката на Роден Мегленоски. Бидејќи Роден не знае многу за животот на своите родители, Дуко Вендија почнува да му ја раскажува нивната животна приказна. Сижето, односно животите на Јон и Велика, се нижат наизменично во наредните 28 глави раскажани во прво лице, за на крајот повторно како раскажувач да се јави Дуко Вендија.rnrn„Пиреј“ раскажува за периодот од балканските војни и Првата светска војна, како и пост-воениот период, маестрално опишувајќи ги како времиња на пустош, глад, безнадежност, болести, колежи и палежи. Оваа приказна е многу реална и многу сурова вистина за македонскиот народ, кој, како што предлага основната идеја на овој роман, е неуништлив како пирејот.rnrnВелика е добра и вредна жена, патријархално воспитана, и од неа често се слушаат изреки како: „По мажењето жената станува плодна нива, и тешка е, а нема кој да ја одмени, никој не ја прашува.“ Преку ликот на Велика е отсликан ликот на секоја македонска жена од тоа време која на свој грб ги чувствува болките и страдањата што ги носи војната. По принудното заминување на Јон во војна, таа вложува натчовечки напори да си ги нахрани и спаси чедата. Но за голема несреќа децата едноподруго ѝ умираат, и таа сама им копа гробови на своите чеда и плаче над нив. Кога Јон се враќа од војна, в час му побелува косата кога дознава дека децата му умреле. Така тој ја обвинува Велика за нивната смрт, се пијани и ја тепа. Поради неговата безмилосност кон неа, Велика не сака да биде закопана заедно со него, не сака коските да ѝ се измешаат со неговите, туку на другиот свет сака да си биде со чедата свои.rnrn
rnrn„Пиреј“ ги има сите елементи кои му се потребни на едно ремек-дело. На читателте им нуди раскажување кое потресува, трогнува, ве тера да се соживеете, ве помрднува од место… зборови кои предизвикуваат бура од емоции. Андреевски совршено го отсликува тогашниот живот на луѓето, нивната борба и нивното страдање. Преку ликот на селската гатачка го прикажува суеверието на неуките селани кои слепо ги слушаат нејзините совети за избегнување болести и клетви, кои дури се убедени дека ако ги запалат сите кучиња од селото, смрдеата ќе ја истера страшната болест.rnrnОвој роман е обележје на македонскиот модернизам, но може да им конкурира на светските имиња и наслови. Како дел од модернизмот ги соочува читателите со темни и безнадежни слики од човештвото, војните и последиците од војните, особено фокусирајќи се на уништената човечка психа по Првата Светска војна, најголемата катастрофа за човештвото.rnrn„Пиреј“ ги содржи трите големи карактеристики на стилот на Андреевски: патриотизмот и големата љубов кон својата земја како и историјата на својот народ, големо познавање на човековата психа, како и големата почит кон жената. Андреевски неретко во своите романи раскажува во прво лице преку неговите хероини. Тоа не само што докажува колку умешен е тој како писател, туку и колку ја познава човековата психа и колку ги почитува жените. Кога ќе прочитате некое од неговите дела, дали раскажувањето на Велика во „Пиреј“, или на Невена во „Тунел“, а особено на Небеска Тимјановна во истоимениот роман, и кога ќе помислите дека тие зборови се всушност зборови на еден маж, дека тоа се ликови кои се производ на неговата имагинација, ви станува јасно зошто Андреевски ќе остане незаменлив и единствен.rnrnИако ликовите на овие жени се навидум фиктивни, во секој од нив се крие име на жена која вистина живеела, која ги пребродела тие страшни времиња, и која заслужува почит, без разлика дали нејзиното име е Велика, или Небеска, или Севда. Тоа се нашите баби и прабаби. Андреевски едноставно пишува за народот.rnrn rnrn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn