Најлошо чуваната тајна на женственоста е можеби постојаниот социјален притисок да се постигнат некои норми за убавина. И додека жените денес се соочени со многу високи стандарди кога станува збор за изгледот, нереалните стандарди за убавина не се ништо ново. Всушност, тие датираат најмалку од 458-ма година п.н.е., кога драматургот Есхил ја замислил човечката верзија на недостижна убавина – Афродита.rnrn
rnrnРодена од пената на водите во Кипар, постојат неколку приказни за потеклото на Афродита. Според Хесиод, таа се родила од морската пена која се создала откако Крон ги фрлил гениталиите на Уран во морето. Но според Хомер, Афродита е ќерка на Зевс и Диона. Без разлика како настанала во светот на грчката митологија, божицата на љубовта и убавината е најпозната по нејзиниот неверојатен изглед. Истовремено, таа е моќно бесмртно битие кое може да ја раздвижи романсата помеѓу боговите и смртниците. Во продолжение прочитајте ги најубавите факти за Афродита што можеби не сте ги знаеле.rn
1. Нејзиниот колан имал посебни моќи
rnАфродита била толку моќна, што дури и нејзините модни додатоци имале неверојатно способности. Нејзиниот колан имал моќ да предизвика желба и да направи мажите и боговите безнадежно да се вљубат во оној кој го носи. На Афродита не ѝ било проблем да го позајмува нејзиниот колан – таа ѝ го позајмила на Хера, која пак го искористила да му го одвлече вниманието на Зевс од Тројанската војна.rn
2. Била во брак, но сè уште трагала
rnЗевс ја омажил Афродита за Хефест кој бил познат по тоа што е многу грд. Наводно, кралот на боговите видел некаква поетска правдина во тоа да ја спои прекрасната божица со некој грд. Но, ова не ја сопрело Афродита да прави што сака. На нејзината долга листа со љубовници се наоѓаат богови како Арес и мажи како Анхис. Но нејзината најсилна врска најверојатно била со Адонис, кој пак на некој начин бил нејзин сурогат син.rn
3. Лошо се справувала со одбивањето
rnАфродита можела да го има речиси секој маж или бог што го посакувала. Неколкумината кои некако успеале да ѝ одолеат, не завршиле среќно. Хиполит, на пример, ја одбрал Артемида наместо Афродита, па таа ја натерала неговата маќеа да се вљуби во него, а на крај и двајцата завршиле мртви. Никој не вели дека божицата на убавината била милосрдна.rn
4. Немала препознатлив стил
rnАфродита е прикажувана на многу разни начини, а сите класични уметнички дела посветени на неа ја прикажуваат различно. Покрај нејзината неверојатна убавина, не се познати некои други нејзини атрибути или карактеристики. Но, често е претставена како совршено симетрична и целосно гола. Покрај нејзиниот магичен колан, често е прикажувана и со јаболко, гулаб или лебед.rn
5. Уметниците се опседнати со неа
rnАфродита инспирирала повеќе уметнички дела од кој било друг лик од класичната историја. Можете да ја забележите во илјадници слики и скулптури, како и во литературни дела. Најпознатото дело инспирирано од неа е скулптурата Афродита од Милос, кое е најценетиот експонат во музејот Лувр.rn
6. Таа била жестока
rnАфродита не им се одмаздувала само на оние кои ја одбивале, туку не трпела никакво непочитување. Еднаш еден маж ја навредил, па таа му ги нахранила коњите со магична вода што ги натерала да се свртат против него за време на трка со кочии. Коњите не само што го згазиле, туку и го изеле неговото тело.rn
7. Афродита била „кул“ мајка
rnНе е јасно дали неговиот татко е Зевс, Арес или Хермес, но Ерос имал навистина интересна мајка – Афродита. Иако најчесто е опишан како лошо момче, Ерос бил навистина лојално дете кое Афродита често го носела на нејзината „официјална работа“. Според некои извори, Афродита е мајка и на Фобос, Деимос и Енеја.rnrnПрочитајте ги и овие нешта што не сте ги знаеле за грчката митологија.
rnrnКако бог на смртта и подземјето, Хад страда од лош имиџ. Во поп културата често е претставен како грчката верзија на ѓаволот, но ова не е реалната слика за него. Пред сè, Хад не го одбрал подземјето како негово кралство. Тој и неговите браќа Зевс и Посејдон влечеле сламки за да видат кој со кое кралство ќе владее. Зевс го извлекол небото, Посејдон морето, а Хад подземјето.rnrnКога станува збор за правилата на подземјето, Хад е навистина фер. Кога Орфеј се симнал во подземјето за да ја врати неговата сакана, Хад бил толку трогнат од неговото дело што се согласил да ја пушти, но под еден услов – додека излегуваат од подземјето Орфеј да не се сврти назад. Орфеј, се разбира, се свртел и засекогаш ја изгубил неговата сакана. Исто така важно е да се спомене дека Хад не бил одговорен за проколнатите души. На мртвите им суделе трите полубогови Минос, Радамант и Еак.rn
rnrnАртемида е полусестра на Аполон и ќерка на Зевс. Додека била млада го замолила татко ѝ да остане девица засекогаш и тој ѝ ја исполнил желбата. Таа е воин и истовремено и заштитник на животните. Иако е божицата девица и слика за чистота, таа е и божица на раѓањето и уништувач на млади жени. Нејзината маќеа, Хера, ја нарекувала лавица меѓу жените.rnrnАртемида ги убила шесте ќерки на Ниобе која се фалела дека имала повеќе деца од мајката на Артемида. Таа барала да се жртвува Ифигенија за убиството на светиот елен на татко ѝ, иако во некои верзии ја спасува девицата во последен момент. Во вистинските ритуали правени во чест на Артемида имало многу суровост – од ритуално вадење крв од грлото на маж, па сè до тепање и камшикување.rn
rnrnЕдна од најпознатите приказни во грчката митологија е онаа за Персеј и Медуза. Персеј добил задача да ја убие Медуза, одвратна жена која има змии наместо коса и го претвора во камен секој којшто ќе ја погледне во очи. Персеј си ја завршува задачата, но она што речиси и да не се спомнува е дека Медуза не била единствената жена со змии место коса.rnrnМедуза е единствениот смртник од трите сестри кои всушност биле горгони. Нејзините сестри Стено и Евријала биле бесмртни горгони со истиот ужасен изглед како Медуза. Трите биле ќерки на Форкиј и неговата сестра и биле чувари на подземјето. Денес ја помниме само Медуза бидејќи таа е единствената горгона за која пишувал Хомер.rn
rnrnНејзиното име е Ехидна и таа е половина жена, половина змија. Ехидна е ќерка на Форкиј и Кето, што значи таа е уште една сестра на Медуза. Според некои раскажувања, таа е родена од Тартар, подземјето, и Геја, земјата.rnrnТартар и Геја биле родители на Тифон, сопругот на Ехидна. Тифон бил змеј со сто глави и заедно родиле многу чудовишта што ги предизвикувале и боговите и хероите. Херкул се борел со некои од нејзините деца како Кербер, триглавото куче на Хад, ламјата со многу глави и змејот што ги штител златните јаболка. Ехидна била мајка и на сфингата, Скила, како и орелот што му го колвел дробот на Прометеј секој ден.rn
rnrnПандора е најпозната по тоа што ја отворила кутијата и го пуштила сето зло на земјата. Она за коешто не е позната е тоа дека таа е баба на човечката раса. Пандора била сопруга на титанот Епиметеј, кој пак му бил брат на Прометеј. Зевс, кој веќе бил гневен за крадењето на огнот од боговите, не само што ја создал Пандора, туку ѝ ја дал озлогласената кутија како свадбен подарок. Откако ја отворила кутијата, Пандора и Епиметеј имале ќерка смртник наречена Пира. Пира се венчала со Деукалион, синот на Прометеј.rnrnБоговите биле ужаснати од однесувањето на нивните креации, па направиле огромна поплава за да ги уништат смртниците. Прометеј успеал навреме да ги предупреди неговиот син и снаата кои се заштитиле на врвот на планината Парнас и преживеале. Кога водата од поплавата се повлекла, парот го прашал пророчиштето од Делфи што да прави. Тоа му кажало дека ако ги фрлат коските од мајка им на земјата, светот повторно ќе се насели. Бидејќи нивна мајка била Геја, тие фрлиле камења на земјата. Оние што ги фрлил Деукалион станале мажи, а оние што ги фрлила Пира станале жени.rnrnПогледнете и кои се 
rnrnДревните Јапонци верувале во суштество кое го опишувале како мешавина од мајмун и крап. Исто како и сирените, и овие суштества живееле во морето, а ако некој ги фати предизвикувале лоша среќа или невреме. Постои еден јапонски мит во кој еден човек случајно ѝ дал месо од ова суштество на својата ќерка. Откако ќерката го изела, била проколната со бесмртност. Нејзиното постоење станало депресивно откако гледала како ѝ умираат децата и сопрузите. Па поради тоа, таа го посветила својот живот на Буда. Оваа одлука ѝ помогнала да умре кога имала 800 години.rn
rnrnСпоред една легенда имало некој Евреин кој му се потсмевал на Исус додека тој бил распнат на крстот. Евреинот го удрил Исус со својот чевел и му рекол да побрза. Исус му одговорил дека иако тој си заминувал, Евреинот ќе останел додека Исус повторно се врати. Кога сфатил што направил, Евреинот станал христијанин и си го променил името во Јосиф. Но, клетвата имала и несакани ефекти. Јосиф не можел да седи или да се одмора, освен на Божиќ. На крајот на секој век тој се разболувал, добивал напади, а потоа повторно станувал 30-годишен маж.rn
rnrnВо грчката митологија често има приказни за горди луѓе кои ги предизвикуваат или се обидуваат да ги излажат боговите. Многу од нив биле казнети со вечност. Во една приказна, Сизиф го измамил Зевс и го заробил Танат, персонификацијата на смртта. Тогаш никој не можел да умре, и Арес, богот на војната, бил многу бесен поради ова. Како казна, Сизиф бил натеран секој ден да турка огромен камен по еден рид, кој секоја вечер повторно паѓал долу.rn
rnrnЦинабаритот е руда од жива. Исто така се смета и за основната состојка за еликсирот за бесмртност, кој Таоистите го нарекувале хуандан. Според верувањата, оваа напивка ги оттргнувала сите несовршености од телото кои не му дозволувале да живее вечно. За жал, многу од овие еликсири биле смртоносни, па многу луѓе умирале од нив.rn
rnrnКако што е запишано во епот „Гилгамеш“, херојот го барал изворот на бесмртноста за да го спаси својот пријател Енкиду. Неговата потрага го одвела до Утнапиштим на кого боговите му подариле вечен живот за да изгради арка со која ќе ја преживее големата поплава. Слично како библиската приказна за Ное. Утнапиштим му кажал на Гилгамеш за едно растение со непознато потекло кое дава бесмртност. Гилгамеш го пронашол растението, но му било украдено од змија, па не знаеме дали навистина работи.rnrnПродолжува на 
rnrnОвие чизми му овозможуваат на носачот да направи чекор и да помине седум лиги (околу 40 километри). Тие биле популарни во европскиот фолклор и се вклучени во модерната уметност, како на пример во „Подвижниот замок на Хоул“ (Howl’s Moving Castle).rn
rnrnОвој печат, всушност бил прстен кој му припаѓал на кралот Соломон. Тој бил изгравиран со „најмоќното име на Бог“ и можел да контролира, истерува и заробува демони. Според легендата, прстенот му бил даден на Соломон од Рајот и бил направен од месинг и железо. Печатот на Соломон може да се однесува и на симбол, но оригиналниот печат е прстен од Рајот.rn
rnrnОвој жезол му припаѓал на бесмртниот мајмун Сан Вуконг. Жезолот бил висок 6 метри и бил широк колку буре. Имал златен обрач на краевите и понекогаш се смалувал колку игла и кралот го чувал зад неговото уво. Сан Вуконг го добил жезолот од кралот и кралицата Змеј.rn
rnrnДланката на славата е мумифицирана (најчесто лева) дланка од крадец кој бил обесен. Таа била користена како свеќа или свеќник и имала магични својства кои му дозволувале на носителот да гледа во темница без и тој да биде виден. Исто така била користена за да ги успие луѓето во некоја куќа ако таа се запали и за да ги отвори сите брави. Дланка на крадец за крадење, има смисла.rn
rnrnШлемот на темнината звучи многу поинтересно од „невидлива наметка“, но тие двете имаат иста моќ – предмет од грчката митологија кој му дозволувал на носителот да биде невидлив. Кога киклопите биле ослободени за време на големата војна помеѓу боговите и титаните, тие ги искористиле оружјата на боговите како помош. Шлемот на темнината бил еден од овие оружја, направен за Ад, богот на подземјето. Ад им го позајмувал на други богови, како на пример Персеј. Кога тој ја ловел Медуза, го носел шлемот. Бидејќи бил невидлив, погледот на Медуза немал никако ефект на него, па така тој ја убил.rnrnПродолжува на 
rnrnОвој голем бел кит е ѕверот кој го сретнуваме во класичниот роман „Моби Дик“. Но, дали навистина постоел? Се разбира! Во дамнешни времиња постоел огромен кит кој се вика „Моха Дик“ и ги тероризирал морепловците на бреговите на Чиле.rn
rnrn„Игра на тронови“ им ја врати популарноста на овие волци, но приказните за нив се многу постари од оние на Џорџ Мартин. Всушност, овие огромни волци постоеле и познато е мислењето дека биле поголеми и од сибирските тигри.rn
rnrnКога сме кај „Игра на тронови“, змејовите исто така биле вистински. Всушност тие сè уште постојат. Дури можете да посетите остров кој е полн со нив. Секако не станува збор за оние кои летаат и кои фрлаат оган, но тоа не го прави комодо змејот помалку страшен. Сепак, тој не е ништо во споредба со неговиот древен роднина, мегаланија. Овие 8-метарски гуштери имале гриз кој предизвикувал нивната жртва да искрвави до смрт.rn
rnrnВеќе 2.000 години, многу приказни за чудовиштен ѕвер со пипала кружат низ светот. Научниците ги поврзуваат овие приказни со џиновската лигња. Бидејќи дури и денес е тешко да се направи фотографија од ова суштество, јасно е зошто е главен лик во многу мистерии.rn
Тоа е една од првите бои кои луѓето ја користеле во уметноста. Имено, во археолошко наоѓалиште во Јужна Африка биле откриени цртежи нацртани со железен оксид, кои датираат од пред 170.000 години.rnrnПосветлата нијанса на црвено, подоцна наречена цинобер, настанала во неолитскиот период со сушење ситни инсекти по име Кермес Вермилио, па и оттука терминот вермилион, односно цинобер.rnrnВо древна Кина пак, во периодот на културата Јангшао, 5000-3000 п.н.е, уметниците во грнчарските ракотворби употребувале црна и црвена боја.rnrnЦрвената, исто така била важна боја во антички Рим, каде имала важна религиозна симболика. Римјаните носеле тоги со црвени линии за време на празници, додека невестите на свадбите носеле црвена марама, наречена flammeum. Црвената се користела и во фарбањето на кожата на гладијаторите, како и во боењето на спомениците. Црвената боја била својствена и за армијата. Римските војници носеле црвени туники, а офицерите црвени наметки, кои зависно од квалитетот на бојата варирале меѓу темноцрвена, виолетовоцрвена и виолетова.
Црвената боја во римската митологија пак, се поврзува со богот на војната, Марс, што уште повеќе ја потенцира врската помеѓу самата боја со религијата и армијата. Исто така, симболите на римската војска, со позлатените букви SPQR (Senātus Populusque Rōmānus), биле навезени на црвена основа, а на генералот пак, целото тело му го боеле во црвена боја како признание за високите достигнувања.rnrnАсоцијацијата помеѓу црвената боја, боговите, војската е секако поврзана со пролевањето крв, и така доаѓаме до значењето на црвената боја во христијанската религија. Таму црвената боја симболизира крв, војна, грев.rnrnВо католичката религија пак, кардиналите носат црвено и тоа една од најпрепознатливите бои за целото свештенството. Поради големата поврзаност на црвената боја со облеката на кардиналите, една нијанса на црвено се нарекува кардинална црвена. Имено, кардиналите почнале да носат црвено во 1245-та година, кога Папата Инокентиј VI на кардиналите им дал да ја носат познатата црвена шапка. Оттогаш црвената боја е бојата на униформата на членовите на Светиот колеџ.
Црвената боја, исто така, е најкористена во националните знамиња. Сè на сè таа претставува дворска љубов, страст и храброст од една страна, но и агресивност, опасност и омраза од друга. Оваа боја најсилно го опишува спектарот на човековите емоции.rnrn
rn
rnrnКраткиот анимиран филм „Mytho Logique“ на хумористичен начин и со познати митолошки ликови, се обидува да испрати порака до луѓето кои се премногу искрени и отворени со другите. Повеќето луѓе не се толку чесни, за да ви поверуваат дека баш секогаш им ја кажувате вистината, а оваа приказна сликовито покажува дека работите честопати не се онакви какви што изгледаат од страна.rnrn
rnrnОва фантастично анимирано филмче е работено во периодот од септември 2009 до септември 2010, а е режирано од странана на J. Ambron, A. Aramini, A. Belbari, G. Poitel and Y. Vincent.rnrnrnrn rnrn
Режисери: Дин Деблојс и Крис СандерсrnrnСценарист: Вил ДејвисrnrnГласови: Џерард Батлер, Џеј Барушел, Крег Фергусон, Америка ФерераrnrnПродукција: DreamWorks AnimationrnrnЖанр: авантура, акција, комедијаrnrnВреметраење: 98 минутиrnrnЈазик: англискиrnrnПремиера: 26 март 2010rnrnМузика: “Sticks and Stones” од Џон Тор Биргисонrnrn
Слични филмови: