Уметницата Fernanda Jardim изработува неверојатни уметнички дела како резултат на инспирацијата од книгите што ги прочитала во последните 3 години.rnrn
rn
„Почнав да сликам кога имав дванаесет години. Дојдов до идеја да ја поврзам страста кон сликањето со страста кон читањето. Со помош на сликарството се обидов да дадам мое лично толкување на некое од овие ремек-дела. Преку сликањето може да се види и како мојата уметност еволуирала во текот на целиот процес“, вели Фернанда.
rnВо продолжение погледнете ги нејзините преубави уметнички дела.rnrn
rnrnСекој обожавател на приказните за прељуба, коцкање, брачни проблеми и рускиот феудализам, веднаш би ја ставил оваа книга на првото место. Напишана од рускиот писател Лав Толстој, оваа книга ја раскажува приказната на двајца главни ликови – тажната и разочарана Ана која бега со нејзиниот млад љубовник, и вљубениот земјопоседник Константин Левин кој се мачи со верата и филозофијата. Толстој одлично ги прикажува љубовта, болката и семејството во руското општество, а книгата е особено револуционерна во однос на прикажувањето на предрасудите и социјалните проблеми на жените во тој период.rn
rnrnОваа книга е издадена во 1960-та година и веднаш станала класика. Книгата го прикажува расизмот во југот на Америка преку очите на паметно младо девојче. Иконските ликови, особено адвокатот и татко, Атикус Финч, ја променија перспективата на САД во период кога напнатоста помеѓу расите биле навистина голема.rn
rnrnОваа приказна е раскажана од перспективата на еден млад човек кој неодамна се преселил во Њујорк и се спријателил со неговиот богат и ексцентричен сосед Џеј Гетсби. Книгата ни дава одличен увид во Ерата на џезот во 1920-тите во САД, а истовремено ја критикува идејата за „Американскиот сон“.rn
rnrnКолумбискиот автор го објавил неговото најпознато дело во 1967-ма година. Во книгата се раскажува за 7 генерации од семејството Буендија, изградбата на нивниот град Макондо, па сè до неговото уништување заедно со последните наследници од семејството. Користејќи фантазија, новелата го истражува магичниот реализам нагласувајќи ја необичната природа на вообичаените нешта, додека мистичните работи се чести.rnrnПродолжува на 
rnrnПрвата книга на Роулинг што не е дел од серијалот за Хари Потер, но сепак игра важна улога за него. Издадена е во 2007 година, постојат вкупно 7 копии напишани со ракописот на писателката, исполнети со илустрации кои самата ги нацртала. Кориците се обложени со кожа и украсени со сребро и месечев камен. Шест примерока Роулинг ги подарила на блиски пријатели и соработници, а една стигнала на аукција на Амазон. Еден лојален фан платил речиси 4 милиони долари, а писателката парите ги донирала за хуманитарни цели.rn
rnrnОвој рачен запис потекнува од 18-тиот век и содржи вкупно 5 тома со јасни текстови и детални илустрации. Неговата вредност на аукција во 2006 година била 3,4 милиони евра и секако, имало купувач кој ги купил сите овие книги посветени на овошјето.rn
rnrnВредноста на оваа книга доаѓа од тоа што всушност е првата испечатена со помош на металната печатарска преса на Јоханес Гутенберг. Иако во периодот околу 1450-та била масовно печатена, денеска постојат само 48 копии од првото издание. Познатата јапонска книжарница Марузен купила примерок вреден 5 милиони долари.rn
rnrnСе работи за колекција од сите драми кои Шекспир ги напишал и се смета за вистинско богатство на литературата. Формалниот наслов е „Комедии, историски драми и трагедии на господинот Вилијам Шекспир“. Била издадена во тираж од 750 примероци, а денеска постојат 228. Еден од соосновачите на Мајкрософт, Пол Ален, ја купил оваа книга на аукција по цена од 6,2 милиони долари.rn
rnrnОд оваа книга постојат 12 оригинални примероци кои достигнуваат цени од по 7,5 милиони долари. Во 1998, книжевник од Лондон купил еден примерок за 4,6 милиони фунти за книгата која содржи вкупно 24 раскази.rn
rnrnОгромна книга со вкупно 435 илустрации кои ги опишуваат птиците во Северна Америка. Останати се само 119 копии, а вредноста ја зголемуваат цртежите на птици кои денеска се исчезнати. Аукциска куќа од Лондон во 2010 купила еден примерок за 11,5 милиони долари, а исто така една била продадена во 2000 година за 8,8 милиони, а друга за 7,9 милиони долари во 2012 година.rn
rnrnОва е фламанска колекција на христијански текстови, псалми и илустрации собрани уште во 1500-тите години, издадена на 254 страници. Во 1999, Австралиски бизнисмен ја купил за 13,4 милиони долари и ја подарил на Националната библиотека на Австралија, во Канбера.rn
rnrnОва е еден од најзначајните правни записи во историјата, со кој им се даваат повеќе права на луѓето, а се ограничува моќта на монархот. Денеска постојат само 17 копии, а една во 2007 била продадена на аукција за 21,3 милиони долари. Купувачот, Дејвид Рубинстајн, верувал дека е многу важно еден документ како Магна Карта да постои и во САД.rnrnПрочитајте и кои се 
rnrnНапишана е за време на, или кратко по владеењето на Сети Втори, египетскиот владетел од 1200 до 1194 година п.н.е. Приказната за двајцата браќа е можеби најстара бајка на светот. Иако точната дата на откривање е непозната, приказната е продадена на Британскиот музеј во 1857 година. rnrnПрвиот дел од приказната раскажува за браќата Анубис и Бата. Сопругата на Анубис се обидувала да го заведе Бата, а тој успешно ја одбил. Тогаш таа се свртела против него и почнала да раскажува дека тој ја натепал откако се обидел да ја заведе. Бата побегнал бидејќи Анубис сакал да го тепа, и се молел на богот Ре-Характи за да го спаси. Откако Бата ја искажал својата невиност со тоа што си ги пресекол гениталиите и ги фрлил во некое езеро, Анубис отишол дома и ја убил својата сопруга. rnrnВо приказната има и малку нејасен дел во кој Бата си го става срцето во едно дрво. Дрвото е исечено од неговата сопруга и Бата умира. Вториот дел од приказната е со многу различна тема. Бата е воскреснат и станува крал, а Анубис е принц кој му служи.rn
rnrnОва дело е колекција од 5 одделни приказни, и секоја од нив раскажува за некој свештеник или волшебник и чудата кој ги правел. Иако потеклото на ова дело е мистерија, денес се наоѓа во Египетскиот музеј во Берлин.rnrnЕдна од најпознатите приказни од ова дело е онаа за Деди од Дедснефру. Деди бил волшебник со голем апетит кој имал 110 години. Тој знаел и еден неверојатен трик – можел да ја „закачи“ пресечена глава. Кеопс го викнал во неговото кралство и му рекол да го покаже трикот на еден од неговите слуги. Деди одбил и рекол дека трикот не можел да го прави на луѓе. Но, ја покажал својата способност на една гуска. За жал, во текстот не е опишано како го извел тоа.rn
rnrnЕден од најстарите примери за поезија е „Тагата на Ур“ напишана од кралот на династијата Исин. Целта на песната била да го смири бесот на богот Ур бидејќи кралот го уништил градот и сакал одново да го изгради.rn
rnrnНајстарата збирка со поезија од кинеската историја се смета дека е напишана од Конфучије. Пренесувани усно со векови, поемите немаат автор, но поголемиот дел најверојатно се создадени за време на кралството на Жоу. Класична поезија е поделена на 3 книги: Фенг (песни), Ја (епови) и Сонг (химни) и содржи 305 поеми.rn
rnrnМногумина сметаат дека ова литературно дело ја докажува вистинитоста и историјата на Стариот завет. Други веруваат дека ова дело е напишано во 17-тиот век п.н.е. од некој Египќанец. Во него се спомнуваат неколку катастрофи, вклучувајќи ја и онаа кога Нил се претвора во крв. За жал, вистинското потекло на овој документ не може да се одреди, бидејќи Папирусот Ипувер е копија од некој постар запис.rnrnПродолжува на 
rn
rnrnПред да постои Виктор Франкенштајн, постоел научникот Џовани Алдини. Во 1803 година во Лондон, Алдини решил дека мора да ја измами смртта и да ги врати мртовците во живот. Успеал да дојде до телото на еден обесен криминалец и се обидел да го воскресне во Кралскиот колеџ за хирурзи со тоа што спровел електрична струја низ телото на мртвиот. На почетокот, телото изгледало како да се движи, мртовецот дури и зел малку воздух, но по неколку часови експериментирање, батеријата на Алдини се истрошила и трупот повторно бил мртов. Еден од присутните му го раскажал овој настан на неговиот пријател Вилијам Годвин, чија ќерка Мери станала автор на приказната за Франкенштајн.rn
rnrnБрем Стокер зел инспирација од романскиот фолклор во кој се опишувале чудовишта што пијат крв и го создал познатиот вампир кој го крстил по вистинска личност. Влад Трети, принцот на Валахија, бил вистински принц од Трансилванија кој го добил прекарот Влад Цепеш бидејќи ги набивал неговите непријатели на колци. Тој бил исто така познат како Дракула, што значи „син на змејот“. Но, Стокер ги искористил само името и местото на живеење на Влад. Неговата книга „Дракула“ се базира на митските вампири од источна Европа. Митот настанал кога лошо закопани трупови излегувале на површина и свежа крв им излегувала од усните, што е нормален дел од распаѓањето на труповите, но сите европски селани биле извадени од памет. Тие мислеле дека овие мртовци излегувале од гробовите за да цицаат крв во ни едно време од ноќта.rn
rnrnВрколаците постојано се појавуваат во литературата, од античката римска комедија „Сатирикон“ (според која доколку мочате во круг околу вашата облека ќе се претворите во волк) па сѐ до модерните трилери и љубовни романи. Но, постоеле „вистински“ луѓе волци во претхристијанска Европа. Нордиските воини познати како Берсеркери оделе во мечкините и волчјите скривалишта и го „канализирале“ духот на животното со цел да се трансформираат во крвожедни ѕверови на бојното поле. Се претпоставува дека користеле разни опијати како што се халуциногените печурки пред да одат во борба.rn
rnrnКога сме веќе кај дрогите, „Доктор Џекил и господин Хајд“ е класична приказна со морална поука дека дрогите ве менуваат. Доктор Џекил е многу смирен човек сѐ додека не се напие од чудната напивка што ќе го претвори во чудовиштниот Хајд. Писателот Роберт Луис Стивенсон и самиот имал искуство со двоен живот предизвикан од дрога. Тој напишал прва верзија од новелата и кога добил критика од жена му, го запалил ракописот и одново го напишал за неколку дена под дејство на кокаин. Но, немојте да мислите дека имал проблеми со дрогата. Кокаинот го зел како терапија против обилно крвавење (хеморагија).rn
rnrnСигурно веќе ги знаете основните факти од митот за Минотаурот од античката грчка литература. Се работи за суштество со глава на бик и тело на човек кој живеел во лавиринтот на островот Крит, каде што му биле испраќани деца од Атина за да ги убие на брутален начин. Но, тоа жртвување на деца на чудовиште што личи на бик има вистинска историска основа. Античката критска уметност изобилува со слики од млади мажи и жени кои скокаат преку бик како да прават некој ритуал или како да играат некоја игра. Некои историчари навистина мислат дека ги испраќале децата во Крит за да ја научат оваа опасна вештина на прескокнување бикови, во спротивно биле жртвувани од страна на свештеник кој носел маска на бик.rn
rnrnПостојат теории дека страшниот кловн на Стивен Кинг, Пенивајз е барем делумно инспириран од вистинскиот сериски убиец Џон Вејн Гејси кој работел како кловн на роденденски забави и убил 33 момчиња во 1970-тите. Сепак, стравот од кловнови потекнува уште пред да се појават Гејси и Пенивајз. Според психолозите, луѓето се плашат од кловнови бидејќи не можат да им го видат вистинскиот израз на лицето под целата таа морничава шминка.rn
rnrnДури и во расказот на Вашингтон Ирвинг „Легендата за заспаната долина“, постојат големи импликации дека Обезглавениот коњаник е измама, а не вистински дух. Но, навистина постоел обезглавен коњаник кој бил закопан во вистинската Заспана долина, иако тој никогаш не излегол од гробот. Според дневникот на американскиот генерал Вилијам Хит, на 31-ви октомври, 1776 година, еден војник кој се борел во британската војска бил обезглавен од топ што исто така го убил и неговиот коњ. Тоа се случило на неколку километри од Заспаната долина, каде што бил закопан.rn
rnrnЗомбињата се насекаде. Во стриповите, на телевизија, во литературата… Не можете да побегнете од зомбињата! Но, од каде дошла идејата за нив? Оригиналната приказна за зомбињата е многу тажна. Многу култури имаат приказни за живите мртовци, но легендата за зомбињата кои се тетерават, потекнува од ропството во Хаити. Во периодот помеѓу 1625 и 1800 година, робовите во Хаити имале неподнослив живот и смртта ја гледале како ослободување. Но, смртта предизвикана од самоубиство не гарантирала среќен задгробен живот, па наместо тоа тие биле осудени да се движат низ плантажите со години, како живи мртовци. По Хаитската револуција во 1804 година, митот за зомбиња еволуирал во мит за оживеани мртовци кои вуду свештениците ги користеле како живи кукли. Оттаму Холивуд ја зел идејата во 1930-тите, ја отстранил приказната за ропството и почнал да произведува хорор филмови кои ги инспирирале и хорор писателите. Имајте ги на ум последиците од колонијализмот кога ќе ја гледате следната епизода на „Живи мртовци“ (The Walking Dead). 
