Французите навистина знаат да направат добри филмови за вечните вредности, а најважното од сè е што го прават тоа на природен, топол начин. Речиси секој француски филм ќе ве натера да размислувате длабоко. Па ако ви е доста од холивудски филмови, дајте ѝ шанса на француската кинематографија.rn
1. „Црна плима“ (Fleuve noir)
rn
rnrnФрансоа Висконти го истражува исчезнувањето на еден тинејџер. Сите изгледаат сомнително – родителите на момчето, неговата учителка и речиси секој што го познавал. Со секоја измината минута се намалуваат шансите да се најде момчето.rn
2. „Една нација, еден крал“ (Un peuple et son roi)
rn
rnrnФилмот раскажува за настаните што се случиле во 1789-та година, за време на почетокот на Француската револуција.rn
3. „Се чувствувам добро“ (I feel good)
rn
rnrnРоднините и пријателите на Жак постојано работат, имаат бескорисни хобија и не прават ништо друго. Наскоро тој ќе полни 50 години и не сака да го живее животот на неговите пријатели. Жак сака да се збогати што е можно побрзо, а фактот дека има само бела бањарка и пар влечки воопшто не го плаши.rn
4. „Ветување во зората“ (La promesse de l’aube)
rn
rnrnФилмот е направен според автобиографијата на авторот Ромен Гари. Ова е приказна за самохрана мајка која му кажала на синот дека ќе има прекрасна иднина, и покрај тоа што минуваат низ навистина тежок период. Благодарение на цврстата верба и љубовта, нејзиниот син ги остварува неговите соништа.rn
5. „Верен маж“ (L’Homme fidèle)
rn
rnrnОва е приказна за маж чиј живот секогаш е полн со радост и со разочарување. Неговата бивша девојка му се враќа, откако го оставила за неговиот најдобар пријател кој неодамна умрел.rn
6. „Потони или пливај“ (Le grand bain)
rn
rnrnАко луѓето навистина сакаат да направат нешто, никако не можете да ги сопрете. Во Франција, 7 пријатели се собираат за да направат едно нешто. Сакаат зад нив да ги остават животите на возрасните и проблемите. Но, начинот на којшто сакаат да го направат ова е навистина интересен.rn
7. „Миа и белиот лав“ (Mia et le lion blanc)
rn
rnrn11-годишно девојче се сели од Лондон во Африка со нејзиното семејство. Таа расте на фарма каде што наоѓа нов пријател – мал бел лав по име Чарли. Кога лавот ќе порасне, таткото на девојчето сака да го продаде со цел да ја спаси нејзината пријателка. Но, тогаш девојчето бега од дома.rn
8. „Полна куќа“ (Les dents, pipi et au lit)
rn
rnrnАнтоан, кој е ерген што сака да се забавува, живее во прекрасен стан со неговиот пријател Том. Том планира да се сели во Лос Анџелес и пред да замине му наоѓа нов цимер. Новиот цимер е убава жена со две мали деца.rn
9. „Реми, ничие момче“ (Rémi sans famille)
rn
rnrn10-годишниот сирак по име Реми среќава еден музичар. Заедно патуваат низ Франција во 19-тиот век, а Реми пее за да заработи пари. Момчето ужива во неговиот живот, има пријатели животни и дознава нешто повеќе за неговите родители.rnrnПогледнете и некои од највисоко рангираните филмови на IMDb.
Режија: 
rnrnЖорж (Жан-Луј Трентињан) и Ан (Емануел Рива) се брачен пар во своите осумдесетти години од животот. И двајцата се професори по музика кои цел живот се во брак, заедно созревале, заедно остареле, а сега спокојно ги минуваат пензионерските денови. Така ќе биде сè додека едно утро Ан не доживее мал срцев удар. Таа ќе мора да оди на операција, но откако тоа ќе помине лошо, нејзината здравствена состојба постојано ќе се влошува. Јасно е дека Ан последните години од животот ќе ги помине врзана за кревет, а Жорж ќе мора да најде начин како да ѝ помогне, но и како самиот да се справи со состојбата на својата сакана сопруга.rnrn
rnrnДрамата што следува потоа е различна од онаа во останатите романтични филмови. Тие обично ги следат двата главни лика додека да бидат заедно за првпат, но завршуваат токму навреме кога можат да излезат првите проблеми меѓу нив. „Љубов“ (Amour) е филм кој започнува токму од таа точка, кога страста веќе ја нема, а љубовта која останала да живее е ставена на нејсериозниот тест дотогаш.rnrn
rnrnРежисерот Ханеке им дал извесна слобода на Жан-Луј Трентињан и Емануел Рива да ги обликуваат докрај своите ликови, а тие му вратиле со извонреден перформанс кој одлично ја одржува тензијата во филмот.rnrn
rnrnОва несомнено е еден од најдобрите филмови од 2012 година. Веќе собра еден куп награди, меѓу кои и Златна палма на Канскиот фестивал, а има и неколку номинации за Оскар. Ако решите да го гледате, не треба да очекувате површна бајка во која брзо ќе се препознаете и ќе ѝ го предвидите крајот. Бидете сконцентрирани, трпеливи, и на крај ќе добиете награда во облик на уникатно филмско емоционално возење. rnrn
rnrn
Вистинското име на Заз е Изабел Жофруа (Isabelle Geffroy). Родена е на 1 мај, 1980 година во Тур, Франција. Љубовта кон музиката ја покажува уште од мали години, кога со своите сестра и брат посетува часови по музика. Подоцна студира музичка теорија, а се фокусира повеќе на виолината, пијаното, гитарата и хорското пеење.rnrnОсвен музиката, се занимавала со спорт и професионално учела кунг фу. Во 1995 година посетува часови за пеење, а во 2000 година добива стипендија и се запишува во училиштето за модерна музика во Бордо, Франција.
Својата музичка кариера Заз ја започнува во 2001 година, пеејќи во бендот „Fifty fingers“. Подоцна пеела и во други бендови, а своите вокални способности ги усовршувала и како хорист, настапувајќи со многу пејачи како Маесо, Арт Менго, Владимир Макс. Во 2006 година се преселува во Париз.
Многумина ја нарекуваат музичкиот феномен од парискиот Монмартр, поради тоа што заработувала токму од пеењето на улиците на Монмартр. Сепак, среќата и се насмевнува во 2007 година, кога почнува да соработува со продуцентот и текстописец Кередин Солтани. Токму Кередин се јавува како композитор и автор на најголемиот хит на Заз – „Je Veux“.
Својата слава Заз ја доживува во 2010 година, издавајќи го својот прв албум Zaz. Песните, на кои многу од нив се јавува како автор, се интересен спој на џез со примеси на циганската музика. Мелодични и лесно певливи се запаметуваат уште од првото слушање. Текстовите на песните се вистинското нешто по што ја препознаваат Заз. Тие се едноставни, лесни за паметење и пренесуваат универзални пораки. Во своите песни („Je veux“, „Ni oui ni non“, „Le Long de la route“, „Trop sensible“, „Les Passants“ ) Заз не сака накит од Шанел, лимузина, ниту ја сака Ајфеловата кула. Единствено што сака е љубовта, радоста, слободата…rn
Францускиот графити-артист Тилт, кому му било дозволено да дизајнира една од собите, одлучил половина да ја остави бела, а другата половина да ја обои со графити. Ја нарекол „Панична соба“. Контрастот е толку силен, а изведбата толку прецизна и детаљна, што буквално изгледа како дизајнот да е отсечен од половина од собата со ножици.
Имено, сопствениците на хотелот секоја година им отстапуваат 6 соби на познати уметници и дизајнери, оставајќи ги целосно и слободно да се изразат, без никакво ограничување.rnrn
Во периодот додека се изработуваат новите дизајни на собите, хотелот се затвора и не работи околу еден месец. Работата на Тилт траела една недела, а за престој во неа треба да платите 136 евра.
